NAJNOWSZE
20 października 2026
Apple prezentuje młode talenty podczas wystawy Designers of Tomorrow 2026
Wystawa, pod kuratorską opieką Rodmana Primacka, prezentuje twórczość projektantów nowego pokolenia i pokazuje, jak wykorzystują oni produkty Apple w swojej pracy twórczej
Projekt Apple Designers of Tomorrow, realizowany we współpracy z Design Miami, powraca w swojej drugiej odsłonie, prezentując twórczość obiecujących projektantów młodego pokolenia. W tym roku motywem przewodnim jest obecność. Zastanawiając się nad tym, co wciąż potrafi przyciągnąć uwagę odbiorców w pędzącym świecie, projektanci Salem S. Charabi, Isabel Rower, Yoonjeong Lee oraz duet Parafernalia (Genki Matsumura i Sebastián Zorrilla) stworzyli autorskie prace, które zachęcają do refleksji, otwierają na nowe sposoby postrzegania rzeczywistości, oddziałują na zmysły i pobudzają ciekawość.
„Motyw przewodni zrodził się ze szczerej refleksji nad tym, jak bardzo jesteśmy zabiegani”, mówi Rodman Primack, kurator projektu i były wieloletni dyrektor kreatywny Design Miami. „Odpowiadając na to wyzwanie, nasi projektanci pokazują, jak przedmioty mogą kształtować otaczającą nas przestrzeń i zmieniać sposób, w jaki jej doświadczamy”.
Tegoroczny skład jury, w którym znaleźły się między innymi Alexandra Cunningham Cameron, Fabien Cappello, Jennifer Dunlop Fletcher, Minjae Kim, Hun Chung Lee, Marion Mailaender, Nifemi Marcus-Bello, Jennifer Roberts i Molly Anderson z Apple, wybrał laureatów za ich umiejętność opowiadania historii, innowacyjność materiałów i kunszt. Prace uczestników pokazują również, jaką rolę produkty Apple odgrywają w procesie twórczym, umożliwiając projektantom na każdym etapie rozwoju uchwycenie pomysłów, dopracowanie ich i zaprezentowanie światu.
„Produkty Apple są niezmiennie wspólnym mianownikiem dla wielu wybitnych projektantów, niezależnie od reprezentowanych przez nich dziedzin, kultur i stosowanych metod twórczych”, wyjaśnia Primack. „To dowód na to, jak płynnie te produkty i narzędzia wpisują się w każdy proces twórczy”.
Przed otwarciem wystawy, która rozpoczyna się dziś w paryskim Hôtel de Maisons, zaproszeni projektanci opowiedzieli o swoich finalnych pracach oraz narzędziach, które pozwoliły im nadać im ostateczny kształt.
Salem S. Charabi
Architekt egipsko-duńskiego pochodzenia Salem S. Charabi łączy tradycyjne metody z najnowszymi narzędziami cyfrowymi, żeby tworzyć ponadczasowe dzieła. Jego projekt w ramach Designers of Tomorrow The Eminence of Light nie jest wyjątkiem.
„Światło od zawsze przyciąga nas w naturalny, instynktowny sposób, już od czasów, gdy nasi przodkowie rozpalali pierwsze ogniska”, zauważa Charabi. „Latarnia idealnie oddawała tę ideę – symbolizuje naszą zdolność do rozświetlania świata”.
Charabi wykonał osłonę lampy z papieru bananowego, wykorzystując japońskie techniki rzemieślnicze do obróbki egipskich liści palmowych. Delikatna konstrukcja z precyzyjnie ułożonych liści palmy daktylowej stanowi wyrazisty kontrast dla wapiennej podstawy, której bruzdy noszą ślady naturalnego procesu formowania. „Każde włókno ma w przekroju kształt ośmiokąta, zaledwie 3 milimetry szerokości. Jest ręcznie rozszczepiane i starannie nawiercane”, wyjaśnia Charabi. „Następnie końcówki są zaostrzane dłutem, aby można je było precyzyjnie ze sobą łączyć”. Zarówno lampa, jak i uwaga odbiorcy pozostają zawieszone dzięki temu samemu napięciu.
Powstałe dzieło łączy w sobie naturalność z precyzją dopracowanej konstrukcji. „W tym projekcie każdy element musiał zostać szczegółowo rozrysowany”, mówi Charabi. „Wszystkie szkice i modele 3D przygotowałem na MacBooku Pro. Dopasowanie wszystkich elementów wymagało złożonego procesu – od rzeźbienia kamienia i przygotowania papierowych form, aż po dopracowanie delikatnej podstawy”.
Isabel Rower
Łącząc znajome formy z nieoczywistymi rozwiązaniami, projektantka z Brooklynu Isabel Rower tworzy obiekty, które pozwalają skupić się na chwili obecnej i zmieniają codzienne przedmioty w angażujące doświadczenia zmysłowe.
„Powierzchnia jest dla mnie przestrzenią, która rozbudza ciekawość”, wyjaśnia Rower. „Ludzie nie zawsze wiedzą, z czego wykonane są moje prace, nawet gdy ich dotykają. Fascynujące jest to, gdy coś, czego nie potrafimy od razu rozpoznać, przybiera formę znanego przedmiotu, takiego jak stół czy czajnik. Powstaje w ten sposób pewien dysonans, który sprawia, że zaczynamy świadomie dostrzegać przedmioty, z których korzystamy na co dzień”.
Padded Chair 1860 autorstwa Rower nawiązuje do mebli i przedmiotów dekoracyjnych z papier-mâché, popularnych w XVIII i XIX wieku. Wysoki połysk wykończenia wyraźnie kontrastuje z koralikowymi frędzlami zdobiącymi krawędź siedziska.
Padded Chair 1860 autorstwa Rower nawiązuje do mebli i przedmiotów dekoracyjnych z papier-mâché, popularnych w XVIII i XIX wieku. Wysoki połysk wykończenia wyraźnie kontrastuje z koralikowymi frędzlami zdobiącymi krawędź siedziska.
Projekt Padded Chair 1860 odzwierciedla tę intrygującą grę formą i materiałem. Jego wyraziste proporcje nawiązują do mebli i przedmiotów dekoracyjnych z papier-mâché, charakterystycznych dla XVIII i XIX wieku. Lśniące, lakierowane wykończenie wyraźnie kontrastuje z koralikowymi frędzlami biegnącymi wzdłuż krawędzi siedziska. „Ceramiczne koraliki wydają dźwięk, gdy się ich dotyka, zwracając uwagę zarówno na materiał, jak i na formę mebla. Dzięki temu zwykła, często wykonywana bez zastanowienia czynność siadania staje się świadomym doświadczeniem”, mówi Rower.
Produkty Apple na stałe wpisały się w jej proces twórczy. „Używam iPhone’a, by szybko utrwalać pomysły i dokumentować proces twórczy, słuchawek AirPods Pro do słuchania muzyki, a MacBooka Pro do tworzenia własnego archiwum wizualnego”, mówi Rower. „Korzystam również z Keynote, aby zestawiać ze sobą pomysły i badać zależności między obrazem a tekstem”.
Yoonjeong Lee
Dla pochodzącej z Seulu projektantki Yoonjeong Lee uważność zaczyna się od dostrzegania tego, co na pierwszy rzut oka pozostaje niezauważone. Przekształcając materiały, wydobywa z tła przedmioty, które zwykle pozostają niezauważone, i czyni je głównymi bohaterami swoich projektów.
Jej praca New Form przedstawia trzy zużyte ołówki, którym nadano nowe życie, przekształcając je w gwoździe. „Chciałam odnieść się do tegorocznego motywu przewodniego poprzez coś niewielkiego, co wszyscy znamy i z czym możemy się utożsamić – wspólne doświadczenie”, wyjaśnia Lee. „Ta historia nie opowiada o niczym wielkim ani przełomowym. Zamiast tego zachęca, by przyjrzeć się temu, co dobrze znamy i odkryć na nowo to, o czym po cichu zdążyliśmy zapomnieć”.
Podstawa obiektu pełni jednocześnie funkcję drewnianego stolika i lampy. Arkusze papieru pełnią funkcję abażuru, delikatnie rozpraszając światło, a ołówki utrzymują je na swoim miejscu. Stosując swoją charakterystyczną technikę budowania bryły poprzez powtarzalność, Lee ułożyła około 5000 cienkich arkuszy forniru, tworząc drewnianą podstawę.
Lee zwraca uwagę na pomijane na co dzień elementy konstrukcyjne, a podobną uważność wykazuje w swoim procesie twórczym. Podkreśla, że iCloud, AirDrop i aplikacja Notatki pomagają jej sprawnie przechodzić między kolejnymi etapami projektu. „Często korzystam z iPada Pro i Apple Pencil, aby tworzyć szkice i szybko zapisywać pomysły. Jednak to możliwość współpracy między moimi urządzeniami sprawia, że stają się one naprawdę przydatne, oferując tak wiele wszechstronnych funkcji”, wyjaśnia Lee.
Parafernalia
Parafernalia to studio projektowe założone przez Genkiego Matsumurę i Sebastiána Zorrillę, działające między Monterrey a Meksykiem. Proces twórczy duetu opiera się na nieustannym dialogu, zadawaniu pytań i doskonaleniu pomysłów, a ważną rolę odgrywa w nim FaceTime.
„Dla nas obecność może przybierać wiele form”, mówi Matsumura. „Doświadczamy jej w relacji z samymi sobą, otoczeniem i innymi ludźmi. Nasza praca pokazuje, jak wszystkie te wymiary obecności mogą współistnieć w jednym przedmiocie”.
Dzięki swojej dwuwariantowej formie MonoAmbiente 1 zaprasza odbiorcę nie tylko do przyjrzenia się obiektowi, lecz także do bezpośredniego doświadczenia go. Po rozłożeniu obiekt odsłania dwa stołki i stół, zmieniając odległą scenę w kameralną przestrzeń, w której dwie osoby mogą rozmawiać, grać w szachy lub wspólnie napić się czegoś.
Projekt odzwierciedla sposób pracy studia: dwaj projektanci korzystają z iPhone’a i iPada Pro, by wymieniać się szkicami i śledzić postępy w czasie rzeczywistym.
Projekt odzwierciedla sposób pracy studia: dwaj projektanci korzystają z iPhone’a i iPada Pro, by wymieniać się szkicami i śledzić postępy w czasie rzeczywistym.
Ich projekt MonoAmbiente 1 ukazuje obecność zarówno jako osobistą relację z otoczeniem, jak i doświadczenie, które nabiera znaczenia we wspólnym działaniu. Po zamknięciu jego powierzchnia ze stali nierdzewnej, trawionej kwasem, tworzy rozległy krajobraz. Dwoista forma zachęca odbiorcę nie tylko do przyglądania się obiektowi, lecz także do bezpośredniego doświadczania go. Po rozłożeniu obiekt odsłania stół i stołki, przekształcając odległy pejzaż w kameralną przestrzeń, w której dwie osoby mogą porozmawiać, zagrać w szachy lub wspólnie napić się czegoś.
Projekt odzwierciedla sposób pracy studia: dwaj projektanci korzystają z iPhone’a i iPada Pro, aby wymieniać się szkicami i śledzić postępy prac na bieżąco. „Nie pracujemy przy jednym wspólnym biurku. Naszym studiem jest iCloud”, wyjaśnia Matsumura. Korzystając z aplikacji Wiadomości, FaceTime i Procreate, pokonują dzielące ich odległości. „Apple odgrywa kluczową rolę w naszym sposobie myślenia, projektowania i komunikowania się. W wielu aspektach to właśnie dzięki niemu możemy być ze sobą w stałym kontakcie i budować poczucie bliskości”.
Udostępnij artykuł
Media
-
Tekst tego artykułu
-
Multimedia do tego artykułu